Sahabeler http://sahabeler.blogcu.com Tue, 10 Nov 2009 09:36:12 +0200 http://sahabeler.blogcu.com/besir-bin-sa-d-r-a_50909051.html http://sahabeler.blogcu.com/besir-bin-sa-d-r-a_50909051.html Hz.Beşir Medineliydi. İkinci Akabe Biatına katılmış, her türlü tehlikeye karşı Resulullahı koruyacağına dair orada söz vermişti. Hayatı boyunca bu sözüne sadık kaldı. Resulullah ile birlikte aşta Bedir olmak üzere bütün savaşlara iştirak etti.Hz.Beşir büyük Sahabi Abdullah bin Revaha'nın (r.a.) kız kardeşiyle evliydi. Hendek savaşında hanımı kızına bir miktar hurma vererek, "Bunu babana ve dayın Abdullah'a götür" demişti. Kız Resulullahın yanından geçerken Peygamberimiz (a.s.m), "Kızım yanındaki nedir?" diye sormuştu. Bundan sonrasını Hz.Beşir'in kızı şöyle anlatıyor:"Yanımdaki hurmadır, ya Resulallah, annem babamla dayıma gönderdi dedim. 'Onu bana ver' buyurdu. Ben de hurmaları iki avucuna döktüm. Avuçlarını bile doldurmamıştı. Sonra bir bez istedi. Bezi getirdiler ve yere serdiler. Resulullah (a.s.m) hurmaları bezin üzerine dağıttı. Sonra da yanında bulunanlara 'Kumanyaya geliniz' buyurdu. Orada bulunanların hepsi yediği halde hurma artmıştı. Bu mucizeyi gören Sahabilerin maneviyatı arttı."Beşir b. Sa'd'ın kumandan olarak iştirak ettiği küçük çapta seriyyeler de oldu. Bir defasında Peygamberimizin emri üzerine Mürre Kabilesi üzerine yürüdü. Bu seriyyede yaralandı. Başka bir sefer de Gatafan Kabilesinin Müslümanlara saldıracağını haber almıştı. Beşir bin Sa'd kumandasında 300 kişilik bir birlik hazırladı. Gatafanlılar bunu haber alınca kaçtılar. Beşir bin Sa'd (r.a) onların yurduna girdi. Pek çok ganimet ele geçirdiler. İki kişiyi de esir alarak Medine'ye döndüler. Bu iki esir sonradan Müslüman oldu. Peygamberimiz Hz.Beş... Thu, 10 Sep 2009 17:03:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/abdullah-zulbicadeyn-r-a_50189971.html http://sahabeler.blogcu.com/abdullah-zulbicadeyn-r-a_50189971.html Saadet asrının mimarı, iki cihan güneşi Resulullah Efendimiz (s.a.v) , Kur'an hakikatlerini  cihanşümül bir sesle ilan ederken, Cahiliye Devrinin kökleşmiş batıl adet ve itikadlarını da temizliyordu. İnsanlık tarihi içinde böylesine muazzam bir inkılabın eşine rastlanmamıştı. Adet ve inançlarına, gelenek ve itikadlarına taasup ölçüsünü dahi aşan bir inatçılıkla bağlı olan Cahiliye Devri insanlarının dem ve damarlarına, yep yeni bir iman aşısını yaparken, o Yüce Peygamber (s.a.v) hep kendisine emredilen "İstikamet üzere ol" ilahi hitabına bağlı kalmıştı.Kendilerini tabiatın dışına çıkarmış, ferdi ve içtimai hayatı insanî özlerinden ziyade, hayvanî hususiyetlerine bina etmiş müşrik ve münkirler, Hz.Peygamberin (s.a.v) getirdiği habere karşı isyan ve şiddet içinde bulunduklarında, onu defalarca öldürmeye, yok etmeye, ona işkence ve azap vermeye kalktıklaında, o , Kur'ani düsturların dışına çıkmamıştı. Hz.Peygamber (s.a.v) putperestliğe karşı tavrı, bütün batıl inançları olduğu gibi, inkar ve şirkin sembolik ifadesi olan putları da ortadan kaldırmayı gerektiriyordu. Cahiliye Devri insanları, içlerindeki batıl inançların dışa taşan işareti olarak putları kudsî görüyor ve ibadet ediyorlardı.İşte, Cahiliye döneminin inançlarını hatırlattığı ve putlara kul olmak manasını taşıdığı için Peygamberimizin (s.a.v) ismini değiştirdiği şahıslardan biri de, Abdullah Zülbicadeyn idi (r.a). Suffe medresesinin bu muhterem talebesinin İslama girmeden önce, "Uzza" isimli putun kulu mana... Mon, 31 Aug 2009 00:36:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/cebbar-bin-sahr-r-a_49598261.html http://sahabeler.blogcu.com/cebbar-bin-sahr-r-a_49598261.html Hz. Cebbar Medineliydi. İkinci Akabe Biatında bulundu. Başta Bedir olmak üzere Peygamberimizle birlikte bütün savaşlara iştirak etti.Hayber fethedildikten sonra Peygamberimiz kendisini Hayber vergisini toplamak üzere vazifelendirdi. Cebbar (r.a) aynı vazifeyi Hz.Ebu Bekir ve Hz.Ömer devirlerinde de yürüttü.Hz.Cebbar, Peygamberimize olna bağlılığıyla temayüz etmişti. Resulullah bir şeyin yapılmasını istediğinde o hemen, "Ben yapayım" derdi. Bir yolculuk esnasında Peygamberimiz (s.a.v), "Biriniz bizden evvel gitse de su kablarını doldursa" diye temennide bulundu. Hz. Cebbar hemen kalktı ve "Ben giderim ya Rasulallah" dedi. Peygamberimiz onun bu bağlılığından memnun oldu. Bundan sonrasını Hz. Cebbar şöyle anlatıyor:     "Heman kalkıp gittim. Suyu doldurdum. Fakat çok yorgundum. Daha fazla tahammül edemedim. Olduğum yerde uyuyakalmışım. Bir müddet sonra birinin 'Ey havuz sahibi' diye seslendiğini duydum. Bir de ne göreyim? Bu gelen zat Resulullah imiş. Hemen kalktım. Resulullah bana, 'Su kabını al da beni takip et' buyurdu. Birlikte abdest aldık, namaza durduj. Resulullah mübarek eliyle beni sağ tarafına getirdi. İkimiz birlikte namaz kıldık. Çok geçmeden diğer Sahabîler de bize yetiştirler."Hz.Cebbar hicretin 30. yılında Hz.Osman devrinde vefat etti. Allah ondan razı olsun (1)(1)Tabakat, 3:576; Müsned, 3:421... Fri, 21 Aug 2009 15:21:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/dimad-bin-sa-lebe-r-a_49429641.html http://sahabeler.blogcu.com/dimad-bin-sa-lebe-r-a_49429641.html Mekke için için kaynıyordu. Her sokak başı, her ev, her kervan hep ondan bahsediyordu. Muhammed’den (a.s.m.), onun getirdiği davadan söz ediyordu. Bazıları onu dinlediği bir sokak başında kalbinden vurulmuşcasına sarsılıp davasına teslim oluyor, bazıları kin ve inadında daha da ileri gidiyordu. Hidayete yol bulanlar onun etrafında toplanıyordu. Daire günden güne genişliyordu. Müşriklerin azılıları ise bu gidişten endişeleniyor, şirkin yıkılışına seyirci kalamayacaklarını anlıyorlardı.Kendilerini atalarının putlarından uzaklaştıran, yeni bir din ile mükellef kılan bu zatın önüne nasıl geçilecekti? İşin şakaya gelir yanı yoktu. “Bu iş devam etmez, biter” diyenler hep aldanıyordu. Çünkü en umulmadık kimseler onun tarafına geçiyordu.Günlerden bir gündü. Mekke’de bir sokak başında bir araya gelmiş müşrik ileri gelenleri dertleşiyordu. Muhammed’in (a.s.m.) nurunu nasıl söndürüp, bu gidişin önüne nasıl geçeceklerini müzakere ediyorlardı.Hidayet güneşini söndürme azimlilerinin başında Ebu Cehil geliyordu. Bu azılı müşrik her türlü düşmanca planların yanında ve başında idi. Beraberinde Utbe bin Rebia ve Umeyye bin Halef gibi iki meşhur İslam düşmanı da bulunuyordu. Konuşan yine Ebu Cehil’di. Cehaletin, şirkin ve zulmün babası Ebü Cehil şöyle dedi:“Bu adam birliğimizi parçaladı. Umidimizi suya düşürdü. Ölenlerimizi dalalette olmakla suçladı. İlahlarımızı kınayıp tahkir etti.”Etrafındakileri tahrik edici bu sözler aynı zamanda İlahi dava karşısında duyulan can sıkıntısının da bir tezahürü idi.Kızgın Umeyye söze karıştı:... Tue, 18 Aug 2009 12:43:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/ebu-berze-eslemi-r-a_48862601.html http://sahabeler.blogcu.com/ebu-berze-eslemi-r-a_48862601.html İslamın ilk yıllarında Resul-i Ekremin mukaddes davetine icabet eden, zekası, gücü, kuvveti ve ilmiyle hak dinin cihana duyurulması için gayret eden; bereketli, mücadeleci ve istikametli ömrünü hep o yolda harcayan; hakkı ve hakikati hiçbir tesir altında kalmayarak haykıran; Resulullah ve onun Ehl-i Beytinin sevgisiyle yanan nadide şahsiyetlerden birisi  de Hz.Ebu Berze Eslemi'dir.Hz.Ebu Berze'nin asıl ismi Nadle bin Ubeyd idi. Bazı Asr-ı Saadet tarihçilerinin beyanına göre, ismi Nadle bin Niyar idi. Niyar'ın şeytanın isimlerden olduğunu söyleyen Peygamberimiz, değiştirerek Ebu Berze'ye Abdullah ismini vermiştir (1). Çünkü Peygamberimiz Müslüman olan kimselerden Cahiliye Devrinden kalma bütün izleri siliyor, yerlerine doğrusunu koyuyordu.Hz.Ebu Berze kahraman ve mücahid bir Sahabiydi. Peygamberimiz hayatta olduğu müddetçe onunla beraber bulunma şerefine mazhar olmuştu. Bütün savaşlarda birlikte hareket etmiş, inancı uğrunda canını öne sürmüş, kanını akıtmıştı.Hz.Ebu Berze, savaşlarda gösterdiği üstün gayreti yanında, Sahabiler arasında temayüz etmiş hadis ravilerden biriydi. Birçok hadis ezberledi, bu hadislerden 64'ü hadis kitaplarında yer aldı. Ayrıca hadis ilminde de pek çok talebe yetiştirdi.Hz.Ebu Berze, sade yaşamayı severdi. Lükse ve israfa asla yanaşmaz, tanıdıklarından birisinin süslü elbise giyip, ata binerek gezdiğini görünce, onları ikaz eder, dünyanın faniliğini hatırlardı. Kendisine has bir adeti de öğle ve akşam yemeklerini fakir ve kimsesizlerle yemesiydi. Her sabah ve akşam etrafında bulunan dul ve yetimlere yiyecek dağıtırdı.Peygamberimizin irtihalinden sonra da Kur'an hizmetine devam eden Hz.Ebu... Fri, 07 Aug 2009 11:44:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/ka-b-bin-malik-r-a_48848301.html http://sahabeler.blogcu.com/ka-b-bin-malik-r-a_48848301.html Arabistan'ın ileri gelen şâirlerinden biri idi İslâmiyetin Medîne'de hızla yayılmasından sonra yapılan ikinci Akabe bî'atına katılmış ve orada Müslüman olmuştu.Hz Kâ'b'ın hali vakti yerindeydi Tebük Gazâsına gidilecekti Daha önceki gazâlarda gidilecek yeri hiç söylemeyen Peygamber efendimiz, bu defa Müslümanları topladı ve Tebük'e sefer yapılacağını haber verdi Mevsim sıcaktı ve meyveler olgunlaşmıştı Herkes hummalı bir şekilde sefere hazırlanırken Hz Kâ'b; "hazırlığı ne zaman olsa yapabilirim" diyerek, kendi işleriyle oyalandı Öyle ki, Peygamber yola çıktığı zaman Kâ'b'ın hiçbir hazırlığı yoktu Hemen hazırlanmak üzere evinden çıktı, ama hiçbir şey yapamadan döndü Kendisi bunu şöyle anlatır: "Yola çıkıp arkalarından yetişmeyi düşündüm Keşke yapmış olsaydım Fakat bu da mümkün olmadı Resûlullah efendimiz bu gazâya gittikten sonra insanlar arasına çıktığımda, kendime arkadaş olarak ancak münâfıklık damgası vurulmuş kimseleri, yâhut âcizleri görmem beni kederlendirdi" Tebük'e varıncaya kadar onun ismini anmayan Hz Peygamber, orada Kâ'b'ın ne yaptığını sordu Müslümanlardan biri, (elbiselerine ve boyuna bakıp gururlanması onu cihâd yolundan alıkoydu) deyince, Mu'âz bin Cebel hemen müdâhale ederek Kâ'b hakkında iyilikten başka birşey bilmediklerini söyledi Bu cevap üzerine Hz Peygamber sükût etti.Sefer sona erip de Müslümanlar Medîne'ye doğru harekete geçince, Kâ'b'ı müthiş bir endişe ve telâş kapladı Resûlu... Fri, 07 Aug 2009 00:19:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/suheyb-i-r-m_36462791.html http://sahabeler.blogcu.com/suheyb-i-r-m_36462791.html FEDAKÂRLIK ÂBİDESİ SUHEYBİ RÛMÎ (r.a) Hz. Suheyb–i Rûmî, Hz. Peygamber (sas)’le arkadaşlık edenlerin başında gelen bir sahabidir. Mekke’ye sonradan gelmesine rağmen, kendini onlara kabul ettirmiş, büyük simadır. Başta Hz. Peygamber olmak üzere, Hz. Ömer gibi, Ashabın önde gelenlerinin takdirine mazhar olmuş, Altın Kuşak’ın mümtazlarından biridir. İslâm ÖncesiMusul’a yakın Dicle kıyılarında Übülle isimli bir şehirde dünyaya gelmiş. Ailesi hakkında detaylı bilgimiz yoktur. Babasının adı Sinan b. Malik. Hz. Suheyb durumunu şöyle anlatıyor: “Ben Musul ahalisinden Nemr b. Kasıt hanedanına mensubum. Küçük bir çocuk iken esir edildim ve ailemi kaybettim.” Bir kısım rivayetlere göre dedesi, buraya İran hakimi Kisra tarafından şehrin idarecisi olarak tayin edilmiştir. Fakat küçük yaşlarda iken, oturdukları Übülle kenti, Rumların yağmasında kaçırılıp esir edildiği ve köle olarak Mekke’de İbn Ced’a’ya satıldığı için ‘Rûmî’ nisbesiyle meşhur olmuştur. Burada Allah’ın hikmetini görmemek mümkün değildir: Allahu Tealâ, Peygamber Efendimiz’e arkadaş (sahabî) olacak bu zatı, uzun yollardan dolaştırarak, farklı mekânları gezdirerek değişik insanlarla tanıştırmış ve sonunda Mekke’ye getirtmiştir. Burada yanan İslâm meşalesinin etrafında halkalanan ilklerden olma şerefini ihraz ettirmiştir. Kim bilir, babasının yanında kalsa, ailesi ile müref... Wed, 18 Feb 2009 14:51:00 +0200 http://sahabeler.blogcu.com/asim-bin-sabit_16148931.html http://sahabeler.blogcu.com/asim-bin-sabit_16148931.html Arıların koruduğu sahâbî   Asr-ı saâdette küfür ve şirk karanlıklarından kurtulup, İslâm nûruna kavuşanların hayatlarında, tamamen bir değişiklik oluyor ve eski hayatlarıyla alâkalı her şeyi terk ediyorlardı. Müslüman olmadan önceki hayatlarını hatırlatan bir hâdise onlara büyük bir ızdırap veriyordu. Bu durum Akabe bî'atından önce Müslüman olan Medîneli Âsım bin Sâbit'te de kendini göstermişti.Âsım Müslüman olduktan sonra, hiç bir müşrike dokunmamaya ve müşriklerden hiçbirini de kendine dokundurmamaya karar vermişti. Bu kararında sâbit olması için de devamlı olarak Allahü teâlâya duâ ediyor, yalvarıyordu.Taşla saldırırızÂsım bin Sâbit Bedir savaşına katılmış, büyük kahramanlık göstermişti. Peygamber efendimiz, Bedir gazâsının gecesinde Eshâb-ı kirâma nasıl harp edileceğini, harpte hangi usûlü takip edeceklerini sordu. Asım bin Sâbit eline yayı ve oku alarak dedi ki: - Yâ Resûlallah, Kureyş kavmi 100 metre veya daha yaklaştıkları zaman yayla okları kullanırız. Kureyşliler, bize taş yetişecek kadar yakınımıza geldikleri zaman taşla mücâdele ederiz. Mızrak yetişecek kadar yakınımıza geldikleri zaman, mızrak kırılıp parçalanıncaya kadar mızrakla mücâdele ederiz. Kırılınca mızrağı bırakır, kılıçlarımızı sıyırır ve kılıçla çarpışmaya tutuşuruz. Peygamber efendimiz bunu beğendiler ve buyurdular ki: - Harbin îcâbı budur. Bu tarzda çarpışılması lâzımdır. Çarpışan ve vuruşan Âsım'ın çarpışması gibi çarpışşın! Bedir harbi bu şekilde yapıldı ve meleklerin de yardımıyla Allahü teâlâ zafer ihsân eyledi. Âsım bin Sâbit bu gazâda Kureyş'in ileri gelenlerinden Ukb... Thu, 15 May 2008 15:36:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/amir-bin-fuheyre_16148681.html http://sahabeler.blogcu.com/amir-bin-fuheyre_16148681.html Meleklerin defnettiği sahâbî   Âmir bin Füheyre hazretleri, Tufeyl bin Abdullah’ın çobanıydı. Nice yıllar herşeylerini kaybedip, insanlıklarını unutmuş kimselere hizmet etti. Ama bütün hizmetlerinin karşılığı, sadece karın tokluğuydu. Belki karınlar toktu, fakat rûhlar açtı. Günler böyle ızdıraplar içinde geçip gitti. Nihâyet beklenen İslâm güneşi, Mekke’de doğdu ve etrafa yavaş yavaş ışıklarını saçmaya başladı. İslâmla müşerref olanlar, Onun ma’nevî lezzetini tattılar. Önem vermediTadını alan bir daha onu bırakamadı. İnsan, kalbe giren bu İlâhî aşktan ayrılabilir miydi? Bu İlâhî aşka tutulanlardan biri de Âmir bin Füheyre hazretleriydi. Fakat köleydi ve sözde efendisi vardı. Kalbinde duyup, vücudunun bütün zerrelerinde hissettiği îmân lezzetini açıklayamazdı.Âmir, “Bu vücut mutlaka birgün toprak olacak, nefsin elinde bir oyuncak olan bu beden mutlak çürüyecek, öyleyse bu dünyada bu kadarcık işkenceye dayanıversin” diye düşündü. Bu düşünce zinciri akıp gitti. Artık Âmir bin Füheyre hazretleri, yüce dînin emirlerini yerine getirmeye başladı. Kınayanın kınamasından; kızanın kızmasından çekinmedi. Bu yüzden çeşitli işkencelere mâruz kaldı. Bilâl-i Habeşî ile birlikte ağır işkencelere uğratılmış, kızgın güneş altında saatlerce bekletilmişti. Bütün bu işkencelere rağmen îmânından zerre kadar ta’vîz vermemiş, hak dînden geri dönmemişti. Bilâhare Hz. Ebû Bekir, onu satın alarak âzâd etti.Bu sırada müşrikler iyice azıttılar. Müslümanlara her türlü işkenceyi, ezâ ve cefâyı yapmaktan geri durmadılar. Nihâyet İlâhî izin geldi. Allahü teâlânın Resûlü, en yakını Hz. Ebû Beki... Thu, 15 May 2008 15:34:00 +0300 http://sahabeler.blogcu.com/ad-bin-hatim-ta_16148361.html http://sahabeler.blogcu.com/ad-bin-hatim-ta_16148361.html Âilece cömert olan sahâbî   Eshâb-ı kirâm efendilerimiz, Peygamber efendimizin emriyle zaman zaman Medîne dışındaki kabîlelere seferler düzenler, buralardaki halkı İslâma da'vet ederlerdi. Da'veti kabûl etmiyenlerle savaş yapılır, ganîmet ve esir alınırdı.Tay kabîlesi üzerine yapılan seferde, reisleri, Adî bin Hâtim kaçtı. Kardeşi Sefâne esir alındı. Kendisine çok iyi muâmele yapıldı. Çünkü babası meşhûr cömertlerdendi. Onun cömertliğine hürmeten, kızına iyi muâmele yapıldı.Bu melik değildirPeygamber efendimiz, Sefâne'yi kardeşini bulup getirmesi için serbest bıraktı. O da kardeşini bulup başından geçenleri anlattı. Kardeşi Adî bin Hâtim, kardeşinin anlattıklarından cesâret alarak, Medîne'ye gitti. Bundan sonrasını kendisi şöyle anlatır:Medîne'ye vardığımda, Resûlullah efendimiz Mesciddeydi. Huzûruna varıp, selâm verdim. Bana:- Kimsiniz, buyurdu. Ben de:- Adî bin Hâtim'im, dedim.Beni alıp evine götürdü. Yolda giderken, yaşlı bir kadın, ihtiyaçlarını arz etti. Onunla ilgilenip, ihtiyaçlarını giderdi. Bu hâli görünce, "Bu, melik değildir" dedim.Eve varınca, içi lifle dolu bir minder gösterip, "Buraya oturun!" buyurdu. Ben oturmak istemedim. Israr edince mecbûren oturdum. Kendisi de yere oturdu. Kendi kendime, "Vallahi bu melik olamaz, melik olan kimse bu kadar tevâzu ehli olamaz!" dedim. Sonra bana:- Yâ Adî bin Hâtim, Müslüman ol ki, selâmette olasın, buyurdu. Ben de:- Benim dînim vardır, dedim. Bunun üzerine:- Senin dînini senden daha iyi bilirim. Sen Rakusiyye dîninden değil misin? Kavminin dörtte bir ganîmetini yemiyor musun? Bu seni... Thu, 15 May 2008 15:31:00 +0300